filosofiki.eu
RSS Facebook Contact




Ανακοινώσεις


Μην φοβάστε και μην ξεχνάτε να μας ενημερώνετε για μη ενεργοποιημένους λογαριασμούς!

Αν υπάρχει πρόβλημα με την ενεργοποίηση του λογαριασμού, ενημερώστε το θέμα εδώ.


Το παιχνιδι της Ποιησης

Συντονιστές: Συντονιστές, Γενικοί Συντονιστές

Κανόνες Δ. Συζήτησης
Πριν ανοίξετε νέα ενότητα ρίξτε μια ματιά στον οδηγό εύρεσης ενοτήτων μήπως αυτό που ψάχνετε υπάρχει ήδη.
Να είστε σαφείς στον τίτλο της ενότητας.
Αποφεύγετε να γράφετε με κεφαλαία γράμματα ή greeklish.

Κανόνες Λειτουργίας Forum Φιλοσοφικής

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό maritime archaeology » 22 Ιαν 2017, 20:31

Έβενος έγραψε:Κώστας Ταχτσής

-------------------------

Είσαι ο πάγος κι η φωτιά
Τ’ άγγιγμά σου φλογίζει τα χέρια μου όπως το χιόνι...



Όταν είμαι κοντά σου
Η καρδιά μου γίνεται μια παγωμένη λιμνούλα
Που λάμπει από σκιρτήματα πυρσών.


Για να απαντήσω και στο πάλαι ποτέ ερώτημα:

"Οπάλι", της Άμυ Λόουελ, από τα "Ποιήματα για την Άντα Ράσελ"

Για να είμαι ειλικρινής, το γκουγκλάρησα :tease: (στο κάτω-κάτω, δεν είμαι του Άγγλικού... :peace: )

Σελήνη έγραψε:Καρυωτάκης, Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές (μέχρι εκεί θυμόμουν- ποίημα με μικρότερο τίτλο δεν μπορούσες να επιλέξεις;! :harhar: ) των αιώνων.
Spoiler:
Ήταν στο βιβλίο των κειμένων της α' ή β' λυκείου και είχαμε αφιερώσει 2 μαθήματα, αλλιώς σιγά μην το θυμόμουν. :bangin:


Σελήνη, τι να κάνω, τον Καρυωτάκη μεγάλη τον αγάπησα.

Κάποτε τον μισούσα, γιατί δεν τον καταλάβαινα καθόλου, μου φαινόταν παράλογα απαισιόδοξος και αυτοκτονικός.

Ας είναι καλά το σχολείο, που μπορεί να χαλούσε διδακτικές ώρες στο βρόντο: ποτέ δε μας δίδαξε γιατί πραγματικά αυτοκτόνησε αυτός ο τόσο ταλαντούχος ποιητής και εξαιρετικός μεταφραστής ποιητών (η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι η ποίηση δεν μεταφράζεται).

Ούτε λόγος να μας μιλήσουν για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, γιατί άλλωστε να μας ξεστραβώσουν;

Σε μιαν ιδανική κοινωνία, θα τον χρησιμοποιούσαν διαθεματικά, για να μας διδάξουν ποίηση και σεξουαλική αγωγή συνδυαστικά.

Άλλωστε, τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια: ονόμασε ένα ποίημά του "Ωχρά σπειροχαίτη" (το παράσιτο της σύφιλης), χώρισε με την Πολυδούρη πιθανότατα γιατί δε θα μπορούσε να της κάνει παιδιά, όσο κι αν τον παρακαλούσε η ίδια να μην χωρίσουν κι ας μην κάνουν παιδιά και, τέλος, ενώ ήταν άριστος κολυμβητής, προσπαθούσε επίμονα και ανεπιτυχώς ένα ολόκληρο βράδυ να πνιγεί στη θάλασσα, ώσπου τελικά αυτοπυροβολήθηκε. Δεν αυτοκτόνησε επειδή βαριόταν να είναι υπάλληλος σε μια επαρχιακή πόλη (όχι ότι δε βαριόταν...), αλλά γιατί φοβόταν τις εγκεφαλικές αλλοιώσεις λόγω σύφιλης και την τρέλα στην οποία οδηγούσε.

Ήδη ο φίλος του και επίσης ποιητής Ρώμος Φιλύρας νοσηλευόταν στο Δρομοκαΐτειο για τον λόγο αυτό. Το ίδιο και ο Βιζυηνός.

Άλλα τα τότε χρόνια, άλλα τα τώρα, από ιατρικής τουλάχιστον απόψεως, γιατί από ηθικής, ακόμα στο φαρισαϊσμό βρισκόμαστε βυθισμένοι.

Συγγνώμη σου ζητώ επίσημα μέσω του forum Φιλοσοφικής, Κ. Γ. Καρυωτάκη, μαγικέ ποιητή και υπερβατικέ συμφοιτητή, απόφοιτε της Νομικής του ΕΚΠΑ, που άργησα τόσο να σε καταλάβω...δεν ήσουν απαισιόδοξος, απλά απεγνωσμένος και μόνος...

Σελήνη, σειρά σου να βάλεις απόσπασμα.
"Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά..." ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
Άβαταρ μέλους
maritime archaeology
Συντονίστρια Ξενόγλωσσων Τμημάτων
Συντονίστρια Ξενόγλωσσων Τμημάτων
 
Δημοσιεύσεις: 851
Εγγραφή: 12 Δεκ 2014, 18:42
Τοποθεσία: ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Σχολή/Τμήμα: (ΙΣΤΟΡΙΚΟ-)ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!
Φύλο: ΜΑΓΙΚΟ
Ευχαριστώ: 1

Το παιχνίδι της ποίησης

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Σελήνη » 22 Ιαν 2017, 23:15

maritime archaeology έγραψε:Ας είναι καλά το σχολείο, που μπορεί να χαλούσε διδακτικές ώρες στο βρόντο: ποτέ δε μας δίδαξε γιατί πραγματικά αυτοκτόνησε αυτός ο τόσο ταλαντούχος ποιητής και εξαιρετικός μεταφραστής ποιητών (η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι η ποίηση δεν μεταφράζεται).

Ούτε λόγος να μας μιλήσουν για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, γιατί άλλωστε να μας ξεστραβώσουν;

Παραδόξως στην β' λυκείου (κοίταξα επιτέλους το βιβλίο που ήταν το ποίημα) είχα πολύ καλή φιλόλογο. Να φανταστείς στο συγκεκριμένο ποίημα του Καρυωτάκη αφιέρωσε χρόνο και μας μίλησε σχετικά για την ζωή και των υπόλοιπων συγγραφέων που αναφέρει.

Άλλωστε, τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια: ονόμασε ένα ποίημά του "Ωχρά σπειροχαίτη" [...]

Το συγκρότημα Ώχρά Σπειροχαίτη (που και αυτό μάλλον υιοθέτησε το όνομα από το ποίημα του Καρυωτάκη) έχει κάνει μια τέλεια ( :tease: ) μελοποίηση και σ' ένα άλλο ποίημά του. (κλικ)

Συγγνώμη σου ζητώ επίσημα μέσω του forum Φιλοσοφικής, Κ. Γ. Καρυωτάκη, μαγικέ ποιητή και υπερβατικέ συμφοιτητή, απόφοιτε της Νομικής του ΕΚΠΑ, που άργησα τόσο να σε καταλάβω...δεν ήσουν απαισιόδοξος, απλά απεγνωσμένος και μόνος...

Ωωω! :huglove:
Σελήνη, σειρά σου να βάλεις απόσπασμα.

Αμέσως!

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ ἔτσι, νὰ ποῦμε, ἀκουμπισμένος σ᾿ ἕναν τοῖχο
μὲ τὰ χέρια σου δεμένα
Ἢ μέσα στ᾿ ἀργαστήρι
Μὲ λευκὴ μπλούζα καὶ μεγάλα ματογυάλια
Θὲ νὰ πεθάνεις, γιὰ νὰ ζήσουνε οἱ ἄνθρωποι,
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ποτὲ δὲ θά ῾χεις δεῖ τὸ πρόσωπό τους
καὶ θὰ πεθάνεις ξέροντας καλὰ
Πὼς τίποτα πιὸ ὡραῖο, πὼς τίποτα πιὸ ἀληθινὸ
ἀπ᾿ τὴ ζωὴ δὲν εἶναι.

Πρέπει νὰ τηνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ θὰ φυτεύεις, σὰ νὰ ποῦμε,
ἐλιὲς ἀκόμα στὰ ἑβδομῆντα σου
Ὄχι καθόλου γιὰ νὰ μείνουν στὰ παιδιά σου
Μὰ ἔτσι γιατὶ τὸ θάνατο δὲ θὰ τόνε πιστεύεις
Ὅσο κι ἂν τὸν φοβᾶσαι
Μὰ ἔτσι γιατί ἡ ζωὴ θὲ νὰ βαραίνει
πιότερο στὴ ζυγαριά.
Άβαταρ μέλους
Σελήνη
Administrator
Administrator
 
Δημοσιεύσεις: 755
Εγγραφή: 12 Οκτ 2014, 23:11
Σχολή/Τμήμα: Ιστορίας και Αρχαιολογίας
Ευχαριστώ: 20

Το παιχνιδι της Ποιησης

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό maritime archaeology » 23 Ιαν 2017, 07:31

"Για τη ζωή", ποίηση: Ναζίμ Χικμέτ :flower2: , απόδοση: Γιάννης Ρίτσος :valentine2: , μελοποίηση: Μάνος Λοΐζος :whistling:
Τι να πω...ο ένας καλύτερος από τον άλλο...
Περιέργως, με το που είδα τους στίχους, σκάλωσα, μου ήρθε ότι είναι Ρίτσος (ισχύει κατά μία έννοια :peace: ), μετά μου ήρθε η μουσική του Μάνου και τέλος, ο Ναζίμ...

Σελήνη, αγαπάς την ποίηση πολύ...

ξέρω ότι
αν είχα
μια φορεσιά
- ένα φράκο -
χρώματος πράσινο ανοιχτό
με μεγάλα κόκκινα σκοτεινά λουλούδια

αν στη θέση της
αόρατης
αιολικής άρπας που μου χρησιμεύει
για κεφάλι
είχα μια τετράγωνη πλάκα
πράσινο σαπούνι
έτσι που ν’ ακουμπά
απαλά
η μια της άκρη
ανάμεσα στους δυο μου ώμους

αν ήτανε δυνατό
ν’ αντικαταστήσω
τα ιερά σάβανα
της φωνής μου
με την αγάπη
που έχει
μια μεταφυσική μουσική κόρη
για τις μαύρες ομπρέλες της βροχής

ίσως τότες
μόνο τότες
θα μπορούσα να πω
τα φευγαλέα οράματα
της χαράς
που είδα κάποτες
- σαν ήμουνα παιδί -
κοιτάζοντας
ευλαβικά
μέσα στα στρογγυλά
μάτια
των πουλιών
"Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά..." ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
Άβαταρ μέλους
maritime archaeology
Συντονίστρια Ξενόγλωσσων Τμημάτων
Συντονίστρια Ξενόγλωσσων Τμημάτων
 
Δημοσιεύσεις: 851
Εγγραφή: 12 Δεκ 2014, 18:42
Τοποθεσία: ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Σχολή/Τμήμα: (ΙΣΤΟΡΙΚΟ-)ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!
Φύλο: ΜΑΓΙΚΟ
Ευχαριστώ: 1

Το παιχνιδι της Ποιησης

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό ΜΑΡΑΜΠΟΥ_new » 25 Φεβ 2019, 00:17

Το καράβι του δάσους- Εγγονόπουλος
Αυτό νομίζω τουλάχιστον... :peace2:


Δεν ωφελεί να καρτεράς όρθιος στην πόρτα του σπιτιού
και με τα μάτια στους νεκρούς τους δρόμους στηλωμένα:
-αν είναι νάρθει, θε να ’ρθεί δίχως να νιώσεις από πού
και, πίσω σου πλησιάζοντας με βήματα σβησμένα,

θε να σου κλείσει απαλά με τ’ άσπρα χέρια της τα δυο
τα μάτια που κουράστηκαν τους δρόμους να κοιτάνε
κι όταν, γελώντας, να της πεις θα σε ρωτήσει:…Ποια ’μαι εγώ;
απ’ της καρδιάς το σκίρτημα θα καταλάβεις ποια ’ναι.

Δεν ωφελεί να καρτεράς: αν είναι να ’ρθει θε να ’ρθεί.
Κλειστά όλα να ’ναι, θα τη δεις άξαφνα μπρος σου να βρεθεί
κι ανοίγοντας τα μπράτσα της πρώτη θα σ’ αγκαλιάσει˙

ειδέ κι αν έχεις φωτεινό το σπίτι για να τη δεχτείς
και, σαν φανεί, τρέξεις σ’ αυτήν και μπρος στα πόδια της συρθείς,
αν είναι να ’ρθει, θε να ’ρθεί - αλλιώς θα προσπεράσει!...
Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Τό ξέρω πώς καθένας μονάχος πορεύεται στόν ἔρωτα,
μονάχος στή δόξα καί στό θάνατο.

Τό ξέρω. Τό δοκίμασα. Δέν ὠφελεῖ.
Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
Άβαταρ μέλους
ΜΑΡΑΜΠΟΥ_new
 
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: 24 Φεβ 2019, 23:57
Ευχαριστώ: 0

Προηγούμενη


Επιστροφή στο Παιχνίδια

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 5 επισκέπτες